Bugera 6260 INFINIUM testata per chitarra

ik zocht op korte termijn een redelijke versterker voor wat komende optredens en ik las goede reviews over de nieuwere infinium serie. Bugera schijnt de betrouwbaarheidsproblemen vrij goed aangepakt te hebben vergeleken met een aantal jaren terug, dus durfde ik het wel aan om op basis van die reviews deze top te bestellen.
Thuis heb ik hem meteen geprobeerd over een Marshall JCM800 2x12 cabinet dat ik al 25 jaar heb. Eerst de minpunten
120W.. Mijn vorige versterker was 20W en ik heb jaren met een 30W Marshall top gewerkt. In metal bandjes. 120W is compleet zinloos behalve als je zonder PA in een feesttent wil spelen. De eendversterker in oversturing krijgen lijkt me redelijk onmogelijk zonder risico op permanente gehoorschade
Gedeelde toonregeling: Het clean/crunch en lead kanaal gebruiken dezelfde eq. Groot nadeel.
Loodzwaar. Maar het is tenslotte een buizenversterker en ik heb hem eigenlijk alleen voor optredens en opnames binnenkort

De voordelen
De 6260 schijnt gebaseerd te zijn op een Peavey 5150 (goh). Gebaseerd op mijn geheugen lijkt dat wel te kloppen. Behoorlijk massief geluid en minder korrelig dan versterkers met EL84 buizen zoals veel marschals.
Eigenlijk is het gewoon een drie kanaals versterker. Ik heb de gain op beide kanalen rond de 5 (van de 10). Op die manier kan ik op het cleane kanaal varieren van clean naar een jaren 70 rock overdrive, op het crunch kanaal van een beetje overstuurd naar een post-grunge achtig slaggeluid en lead biedt dan een vloeiend en voldoende overstuurd solo geluid. Ik heb dan wel de 'bright' switch op het clean/crunch kanaal aan. Dat geeft net even wat meer bite in het slag geluid zonder dat het lead geluid te schel wordt.
Vergeleken met de versterkers die ik de laatste jaren gebruikt heb klinkt deze het beste. Dat is inclusief een JVM205 die ik bij een optreden kon gebruiken. Ik heb met die JVM wel weinig tijd gehad om met de instellingen te spelen. Mijn Jet City JCA22h klinkt veel minder vol De versterker die ik daarvoor had, een Randall Hybride (RH150? RG150?) kan niet in de schaduw staan van deze ongeveer even dure Bugera.

Qua betrouwbaarheid moet ik natuurlijk afwachten, maar mijn eerste indrukken zijn erg goed. Ik speel overigens nu een jaar of 25 gitaar in bandjes die varieren van blues tot symphonische metal. Zegt overigens niets over mijn niveau, maar ik denk wel dat ik aardig inzicht heb gekregen in versterkers. Deze Bugera (en waarschijnlijk ook de 6262) vind ik in ieder geval een aanrader voor iemand die niet een fortuin uit wil geven voor een buizenversterker en toch een goed rock geluid wil hebben. En metalig gescooped metal geluid heb ik geen mening over, behalve dat ik het nooit mooi heb gevonden. En dus ook niet geprobeerd :)

Vier sterren omdat gezien de prijs en specificaties dit een prima ding is. Betrouwbaarheid heb ik daar niet in meegenomen, maar ik geef Bugera het voordeel van de twijfel.