Dynacord SL 1800 Amplificatore in classe H 2x 900W @ 4 Ohm

De analoge eindtrappen van Dynacord en hun een-eiige tweelingen van Electro-Voice (hier SL 1800 en EV Q99) zijn naar mijn mening (nog steeds) de beste die voor geld te krijgen zijn. De Yamaha PxxxS-reeks was (voor tops!) even goed en had als bijkomend groot voordeel dat de ventilatoren bijna nooit nodig waren (bij evenementen met stille tussenmomenten (klassiek, jazz, ...) een weldaad. Helaas worden deze niet meer vervaardigd. Bij Dynacord/EV springt de verluchting wel regelmatig aan (maar het 'geblaas' valt wel nog mee (bij absolute stilte) en is natuurlijk niet waar te nemen bij (ook reeds lichte) geluidsversterking.
Normaliter zijn de Dynacord (iets) duurder dan hun EV-evenknieën, maar zoals momenteel bij Bax bv. is het net andersom; gewoon bij behoefte even in het oog houden. De betrouwbaarheid is spreekwoordelijk. De toestellen klinken uitstekend en zijn na nu bijna 13 jaar (productie sinds februari 2009!) in gebruik (privaat, verhuur) zonder uit te vallen of enige reclamatie. Als er sprake is van "Dynacord" is men al tevreden...
De 16,3 kg die het ding weegt moeten echter wel ver'dragen' worden. Vandaar dat ik in principe per poweramp een eigen case gebruik en uitzonderlijk 2 in een 5HE-case plaats (met ertussen een 1HE-paneeltje met gaatjes) (de bovenste amp wordt met een RMK 15 rack rear secure ook achteraan de case bevestigd). Gezien de flexibiliteit en de vereisten op dat ogenblik (SL 900 (Q44-II), SL 1200 (Q66-II), SL 1800 (Q99) of SL 2400 (Q1212)) kan het bv. gaan van 2 x SL 1200 (Q66-II) (class A/B) in een 5HE-case voor de subs (telkens eentje in bridge-mode (opgelet: LS-kabel (liefst 2 x 2,5mm²) aanpassen voor brugmodus!) (1200 W @ 8 Ohm) voor een JBL PRX 418S (800 W, 8 Ohm)) (case lijkt al op iets met goudstaven erin qua gewicht) + een SL 1800 (Q99) (class H) (800 W @ 4 Ohm) in een aparte case voor de tops (JBL PRX 425 (600 W, 4 Ohm), tot meerdere SL 2400 (Q1212) die bij groot-momenten in parallelle modus telkens een monosignaal versterken (geen probleem met de audio doorlus-uitgang, hét nadeel bij de Yamaha PxxxS-reeks (geen doorlus-uitgang)).
Qua dynamiek, kracht en geluidskwaliteit is dit quasi niet te evenaren.
De ringkern-trafo verzwaard uiteraard (gewichten van 12,6 kg (SL 900/Q44-II) tot 17,7 kg (SL 2400/Q1212)), maar met een blik op het meetapparaat zie je welke verbazingwekkend lage stroomspitzen het ding uit de stekker trekt en daarbij gekke luidsterktes haalt. Ziedaar meteen het voordeel van deze analoge versterkers vergeleken met digitale (waarbij de smeltveiligheden in de pub er al lang waren uitgevlogen). Van de sound nog maar te zwijgen ...
Wie zodus qua poweramps een lange levensgemeenschap nastreeft, is met Dynacord/EV zeker niet slecht bediend.

De analoge eindtrappen van Dynacord en hun een-eiige tweelingen van Electro-Voice (hier SL 1800 en EV Q99) zijn naar mijn mening (nog steeds) de beste die voor geld te krijgen zijn. De Yamaha PxxxS-reeks was (voor tops!) even goed en had als bijkomend groot voordeel dat de ventilatoren bijna nooit nodig waren (bij evenementen met stille tussenmomenten (klassiek, jazz, ...) een weldaad. Helaas worden deze niet meer vervaardigd. Bij Dynacord/EV springt de verluchting wel regelmatig aan (maar het 'geblaas' valt wel nog mee (bij absolute stilte) en is natuurlijk niet waar te nemen bij (ook reeds lichte) geluidsversterking.
Normaliter zijn de Dynacord (iets) duurder dan hun EV-evenknieën, maar zoals momenteel bij Bax bv. is het net andersom; gewoon bij behoefte even in het oog houden. De betrouwbaarheid is spreekwoordelijk. De toestellen klinken uitstekend en zijn na nu bijna 13 jaar (productie sinds februari 2009!) in gebruik (privaat, verhuur) zonder uit te vallen of enige reclamatie. Als er sprake is van "Dynacord" is men al tevreden...
De 16,3 kg die het ding weegt moeten echter wel ver'dragen' worden. Vandaar dat ik in principe per poweramp een eigen case gebruik en uitzonderlijk 2 in een 5HE-case plaats (met ertussen een 1HE-paneeltje met gaatjes) (de bovenste amp wordt met een RMK 15 rack rear secure ook achteraan de case bevestigd). Gezien de flexibiliteit en de vereisten op dat ogenblik (SL 900 (Q44-II), SL 1200 (Q66-II), SL 1800 (Q99) of SL 2400 (Q1212)) kan het bv. gaan van 2 x SL 1200 (Q66-II) (class A/B) in een 5HE-case voor de subs (telkens eentje in bridge-mode (opgelet: LS-kabel (liefst 2 x 2,5mm²) aanpassen voor brugmodus!) (1200 W @ 8 Ohm) voor een JBL PRX 418S (800 W, 8 Ohm)) (case lijkt al op iets met goudstaven erin qua gewicht) + een SL 1800 (Q99) (class H) (800 W @ 4 Ohm) in een aparte case voor de tops (JBL PRX 425 (600 W, 4 Ohm), tot meerdere SL 2400 (Q1212) die bij groot-momenten in parallelle modus telkens een monosignaal versterken (geen probleem met de audio doorlus-uitgang, hét nadeel bij de Yamaha PxxxS-reeks (geen doorlus-uitgang)).
Qua dynamiek, kracht en geluidskwaliteit is dit quasi niet te evenaren.
De ringkern-trafo verzwaard uiteraard (gewichten van 12,6 kg (SL 900/Q44-II) tot 17,7 kg (SL 2400/Q1212)), maar met een blik op het meetapparaat zie je welke verbazingwekkend lage stroomspitzen het ding uit de stekker trekt en daarbij gekke luidsterktes haalt. Ziedaar meteen het voordeel van deze analoge versterkers vergeleken met digitale (waarbij de smeltveiligheden in de pub er al lang waren uitgevlogen). Van de sound nog maar te zwijgen ...
Wie zodus qua poweramps een lange levensgemeenschap nastreeft, is met Dynacord/EV zeker niet slecht bediend.